Op weg met de Wijsheidsspreuken van Franciscus (in Gent) |
| Diverse data in 2026 |
De Wijsheidsspreuken van Franciscus zetten ons op een weg van uitzuivering. Als onze diepere motivatie onzuiver is, worden we als mens onrustig, snel geïrriteerd en defensief. De wijsheidsspreuken nodigen ons uit om in het eigen hart te kijken en daar te ontdekken wat ons werkelijk bezielt. Pas als we vrede vinden in ons eigen hart, kunnen we authentiek vrede uitdragen. Dat is de boodschap die Franciscus zijn broeders meegaf toen hij hen op het einde van het kapittel in 1217 uitzond met de woorden: “Met je mond verkondig je de vrede; zorg dat die nog in hogere mate leeft in je hart, om zo voor de anderen nooit aanleiding te zijn om toornig te worden en zich te ergeren. Want het is onze roeping wonden te genezen, breuken te helen en dwalenden uit te nodigen.” (Begin 38c) De Wijsheidsspreuken nodigen ons uit om de mystieke weg van zuivering op te gaan om zo te kunnen verwijzen naar het goede dat tegelijk in ons én aan ons voorbij is, naar de Bron van alle goedheid. Deze zuiverende dynamiek noemt Franciscus ‘het goede aan God teruggeven’. Dan staan we in een zuivere verhouding tot anderen, tot God en tot de schepping. Dan pas zijn we authentiek nabij en kunnen we op een authentieke wijze de evangelische vrede verkondigen. |